|
Before Dawn review Dirty Linen |
|
Dirty Linen, America's leading folk magazine, about our debut album Before Dawn:
There probably isn't a single country in mainland Europe that doesn't have a homegrown Celtic music contingent these days. Brittany and northern Spain have their own traditions within the Celtic family, of course, but at the moment I'm thinking more of how frequently jigs and reels imported from the British Isles have become an inspiration for local musicians all across the continent.
The Dutch quintet Harmony Glen is an example of how good some of these geographically disconnected bands can be. Before Dawn [Epos Imaginaire (2006)] is a strong, dashing collection of Irish and Scottish songs and tunes that are sung and played with more skill and feeling than on many discs from places with a more direct link to the music. Buttonaccordionist Vincent Pompe van Meerdervoort, fiddler Mike Bruinsma, and tenor banjo player Sjoerd van Ravenzwaaij lead a thoughtfully arranged and thoroughly entertaining collection of tune sets, and the vocal harmonies on tracks like the romping Scots love song "Birnie Boozle" are a delight.
by Tom Nelligan, Dirty Linen
|
|
|
Before Dawn review Folkroddels.be |
|
Folkroddels, the Belgian online folk magazine writes:
(sorry for the somewhat shaky translation, we'll try and get a better one soon)
That not only Irish musicians have the patent to perform 'their' music was already known. Many foreign artist however, are expected nowadays to match the level of real Irishmen who grow up with their music. Think of ORION, Philippe Masure or the German group CARA whom amazed many folk lovers. Somehow it’s still a somewhat fearful wait and see when you visit a concert by such a non-Irish group. Especially if you are familiar with the masters, those enjoyable play and sing-a-long folk bands still pop up everywhere like mushrooms. Folk bands for the fun, entertainment and ambiance, but who can not yet reach the sound of a weekly TLS on their album.
Those fears crossed my mind when I put the album by the group HARMONY GLEN –totally unknown to me- in my cd player. A few seconds later though my fears were proven wrong. The first song immediately displayed technique, virtuosity and knowledge of arrangement. Driven by banjo and accordion, the number gets a fine rhythm with a moderate speed. The emphasis is on atmosphere and melody, less on power (not to be compared with COMAS or LUNASA!). Accordeonist and bodhran player Vincent Pompe van Meerdervoort has a good voice and therefore adds tremendous value to the sound of the group.
Dat niet enkel Ierse muzikanten het patent hebben op uitvoeren van ‘hun’ muziek is al langer bekend. Toch moeten tegenwoordig heel wat buitenlandse artiesten niet onderdoen voor het niveau van rasechte Ieren die hun muziek met de paplepel in de mond kregen. Denk maar aan ORION, Philippe Masure of aan de Duitse groep CARA die menig folkliefhebber deed verbazen. Ergens is het vaak toch nog bang afwachten wanneer je een concert van zo’n niet-Ierse groep gaat. Zeker als je bovengenoemde meesters gewoon bent, en het aantal plezierige sing & play-a-long folkbandjes nog her en der uit de grond schieten. Folkbandjes die voor de nodige fun, animatie en ambiance zorgen, maar die op hun album nog niet het geluid krijgen van een wekelijkse TLS.
Die vrees spookte toch even door mijn hoofd wanneer ik de cd van de –voor mij totaal onbekende - Nederlands groep HARMONY GLEN in m’n cdspeler stak. Reeds enkele seconden daarna bleek dat mijn vrees vrij onterecht was. Het eerste nummertje getuigde meteen van techniek, virtuositeit en kennis van opbouw. Getrokken door banjo en accordeon krijgt het nummer een fijn ritme met een gematigde snelheid. De nadruk ligt op sfeer en melodie, minder op power (niet te vergelijken met COMAS of LUNASA dus!). Accordeonist en bodhranspeler Vincent Pompe van Meerdervoort heeft bovendien een goeie stem en zorgt daarmee voor een enorme meerwaarde aan de groepsound. Hij wordt niet alleen in de rug ondersteund door twee mannelijke stemmen van Mike Bruinsma (fiddle) en Sjoerd van Ravenzwaaij (banjo), maar ook de bevallige stem Nienke Bijker (gitaar). Af en toe neemt ook zij een nummer voor zich, maar de combinatie van de samenzang blijft de beste. Before Down is een album van sferen. En sfeer zit er wel in. De gezongen nummers komen geloofwaardig over, de magie van Schotland en Ierland zit er zeker in. De teksten van Ierse en Schotse schrijvers Paddy O’Brien, James Hogg, Gordon Smith, Sean Mac Ambróis, allen uit de 19e en 20e eeuw, spreken sowieso tot de verbeelding.
Verder vult contrabassist Dominique Bentvelsen de sound van HARMONY GLEN verder aan. De muzikaliteit van de groep zit goed. Ze zijn niet vies van de alom bekende tunes, maar steken er wel graag zo wat nieuwe arrangementen in. Verschiet niet als de Pink Panter even tussen enkele jigs sluipt. Daarnaast heel wat tempowisselingen, sprongen en andere acrobatieën. Naar het einde van de cd toe zitten er al wat meer in. Het laatste nummertje is dan weer wat plat. Het cd-boekje bevat een pak van informatie (in het Engels) over de band, de bandleden en zowat alle nummers. Alles wat je altijd al wou weten eigenlijk…
Kortom, wie houdt van traditionele Ierse muziek, kan wegdromen bij oude teksten en voor wie het niet altijd even hard moet gaan, zal met deze 58 minuten muziek geen miskoop doen. Internationaal werd de cd goed onthaald, en dat zorgde voor een pak optredens verspreid over heel Europa. Daardoor wordt ook de opvolger 'Streaming Tunes' deze maand nog geperst!
|
|
Read more...
|
|
|